DREWNIANE GODY Filipa Zawady

autor: Ewelina Lasota

Książka zaczyna się dość niepokojąco – jakby zimowa skorupa ziemi zamieniła się w bladą skórę, a ciało buchnęło przez pory okrutną prawdą – życie czasem jest takie zwyczajne. Okrutną, bo każdego dnia przykrywamy ją warstwą pudru, tuszujemy niedoskonałości, skrywamy to, co nudne i wstydliwe.

„Drewniane gody” Filipa Zawady i Katarzyny Pietrzak-Zawady to intymna opowieść bez retuszu. On, ona i ich kilkuletni syn. Kaloryfer, nadmuchany krokodyl, wózek na zakupy. Pranie, plombowanie zębów, karmienie piersią. Pięć lat wspólnego życia. Zwyczajne radości i troski.







Fotograf obnaża codzienność. Dlatego tak łatwo jest nam przejrzeć się w poszczególnych zdjęciach. Czasem trudniej jest się z nimi pogodzić. Paradoksalnie im bardziej banalną rzeczywistość pokazują, tym bardziej niepokoją. Uwiera obraz żylastego ciała, wypchanej małpy, worków z liśćmi, plątaniny kabli, tynku odpadającego ze ścian. Każde z tych zdjęć pokazuje, że cały nasz świat – ludzie, zwierzęta, rośliny, rzeczy – żyje. (We wszystko wpisana jest zmiana.) Zresztą wystarczy ponownie otworzyć książkę na pierwszej stronie, by przekonać się o tym najlepiej. Okładka nie będzie już taka biała. Odcisną się na niej ślady naszych dłoni – ślady emocji towarzyszących oglądaniu, ślady miejsc, w których byliśmy wcześniej, ślady zajęć, którymi byliśmy pochłonięci. Bo o tym też są „Drewniane gody”. O ruchu, w jakim jesteśmy każdego dnia. Można by go nazwać rutyną. A można też szczęściem.



...
Filip Zawada
"Drewniane gody", Wrocław 2011

Projekt graficzny: Katarzyna Pietrzak-Zawada
Okładka: miękka
Format: 20 cm x 26,5 cm
Liczba stron: 96

Wydawca: Ośrodek Postaw Twórczych www.opt-art.net
ISBN: 978-83-917373-1-6